بعد مدت ها

لحظه هایی پیش میاد که نیاز دارم بنویسم

بعد مدت ها اومدم که بنویسم

فشار ذهنی بسیار بسیار زیادی رو تحمل میکنم

استرس و تنش و دگرگونی بزرگی و درون خودم تجربه میکنم. می دونم پر از اشکال های مخرب هستم و استرس اینکه نمیتونم به درستی با میلاد تعامل کنم خیلی به همم ریخته. از طرفی نمی تونم خوش اخلاق باشم از طرفی میدونم من باید خوش اخلاق باشم و با همه توانم حمایتش کنم

یکمی برنامه م خلوت نیست. در واقع کارهام با برنامه ریزی قابل هندل شدن هستن ولی تعدا پارامترها زیاده و برای سازمان دهی کارهام کمی مشکل دارم چون استرس شخصی م خیلی زیاده و دایم نگرانم

از طرفی میدونم دارم چاق میشم و باید ورزش و زودتر شروع کنم و ایجاد عادت برام چلنج ه

بعد سال ها دارم حس می کنم نیاز به آغوش پدر یا مادر دارم یا خواهر بزرگ تر. حتی کسی که مثل مامانم باشه که آروم برم پیشش ازم بپرسه اما چیزی نگم. فقط باهم چایی بخوریم و من بخوابم روم پتو بکشه و صبح ها با صدای نماز خوندنش از خواب بیدار شم

دلتنگ ایرانم برای اولین بار بعد از اگست ۲۰۱۹